२१ असोज, काठमाडौं । ब्युनस आयर्सस्थित मोनुमेन्टल स्टेडियममा ८५ हजारभन्दा बढी दर्शकबीच ३९ वर्षीय लियोनल मेसीले आफ्नो २१ वर्ष लामो अन्तर्राष्ट्रिय करियरबाट सन्यास लिएका छन् ।

अन्तिम अन्तर्राष्ट्रिय खेलमा मेसीले आफ्नो देश अर्जेन्टिनालाई बेनिनमाथि ३–० को सहज जित दिलाउँदै आफ्नो अन्तर्राष्ट्रिय खेल जीवनलाई बिश्राम दिँदै गर्दाको क्षण निकै भावुक थियो ।

रातको सबैभन्दा ठूलो जित स्कोरबोर्डमा होइन, मैदानमा उपस्थित हजारौँ समर्थकको आँखामा देखिएको थियो—आफ्ना प्रिय कप्तानलाई अन्तिमपटक राष्ट्रिय जर्सीमा देख्ने भावुक क्षण। खेलको १०औं मिनेटमा मेसीको सुप्रसिद्ध १० नम्बरको जर्सीको सम्मानमा एक मिनेट ताली बजेको क्षण निकै भावुक थियो । अर्जेन्टिनाका लागि यो मेसीको २०८औँ अन्तर्राष्ट्रिय खेल थियो।

‘द लास्ट ट्याङ्गो’मा मेसी

मेसीको अन्तिम अन्तर्राष्ट्रिय खेललाई अर्जेन्टिनामा ‘द लास्ट ट्याङ्गो’ नाम दिइएको थियो। मैदानमा प्रवेश गर्दा उनी आफ्ना तीन सन्तानसँगै थिए। भीआईपी बक्सबाट पत्नी एन्टोनेला रोकुज्जो र आमा सेलिया कुक्चिटिनीले हात हल्लाउँदै उनलाई बिदाइ गरे ।
तर, भावुकता खेल सुरु हुनुअघि नै देखिइसकेको थियो।

समर्थकहरूले भरिएको सडक हुँदै अर्जेन्टिनी टोलीको बस स्टेडियमतर्फ अघि बढ्दा मेसी आँसु पुछिरहेको दृश्यले धेरै समर्थकलाई भावुक बनायो। मैदानमा प्रवेश गरेपछि पनि उनी पटक–पटक भावुक देखिए।

खेल सुरु हुनुअघि मैदानमा मेसीको १० नम्बर जर्सीसहित ‘धन्यवाद’ लेखिएको विशाल अर्जेन्टिनी जर्सी राखिएको थियो। स्टेडियममा उपस्थित हजारौँ समर्थकले उनको नाम उच्चारण गर्दै गरेको जयजयकारले वातावरण नै भावुक बनेको थियो।

फकल्यान्ड युद्धका पूर्वसैनिक फाबियो सान्तानाले राष्ट्रिय गान गाइरहँदा मेसी फेरि भावुक बने। त्यही क्रममा ‘द माल्भिनास आर अर्जेन्टाइन’ लेखिएको ब्यानरसमेत प्रदर्शन गरिएको थियो।

खेल सकिएपछि पनि बिदाइ रोकिएन। स्टेडियममाथिको आकाशमा ड्रोन शोमार्फत मेसीको आकृति बनाइयो र आठपटकका बालोन डी’ओर विजेतालाई उनको अतुलनीय करियरका लागि धन्यवाद दिइयो।

‘मैले आफ्नो सबै दिएँ, मसँग केही बाँकी छैन’

मेसीको यो बिदाइ केवल एउटा खेलाडीको राष्ट्रिय टोलीबाट भएको बिदाइ थिएन। यो अर्जेन्टिनाको फुटबल इतिहासको एउटा स्वर्णिम अध्यायको भावुक अन्त्य पनि थियो।

यसअघि अमेरिकाको न्यु जर्सीमा भएको विश्वकप फाइनलमा अर्जेन्टिनाले स्पेनसँग १–० को हार बेहोरेको थियो। उक्त खेलपछि मेसी आँसु झार्दै मैदानबाट बाहिरिएका थिए।

त्यसपछि उनले अर्जेन्टिनाका लागि आफूले आफ्नो सम्पूर्ण क्षमता दिएको बताएका थिए।

‘मैले आफ्नो सबै दिएँ । अब दिनका लागि मसँग केही बाँकी छैन । साथै, उत्कृष्ट युवा खेलाडीहरू आइरहेका छन्, उनीहरूले आफ्नो अवसर पाउनुपर्छ,’ उनले त्यतिबेला लेखेका थिए।

र अन्ततः, आफ्नो अन्तिम अन्तर्राष्ट्रिय खेलमा उनले फेरि प्रमाणित गरे—मेसीले अर्जेन्टिनाका लागि अन्तिम क्षणसम्म पनि आफ्नो सबै दिएका थिए।

फुटबलभन्दा माथिको सम्मान

अन्तिम खेलअघि ब्युनस आयर्स विश्वविद्यालयले अर्जेन्टिना फुटबल संघ (एएफए) को मुख्यालयमा आयोजित समारोहमा मेसीलाई मानार्थ डक्टरेट उपाधि प्रदान गरेको थियो।

‘म मानार्थ डाक्टर हुँ भनेर भन्न पाउनु !’ भन्दै मेसीले ठट्टा गरेका थिए। तर, त्यो सम्मानले अर्जेन्टिनामा उनको स्थान केवल फुटबल मैदानमा सीमित छैन भन्ने देखाएको थियो।

एएफए मुख्यालयबाहिर समर्थकहरूले मेसीको तस्बिरसहितको विशाल अर्जेन्टिनी झण्डा प्रदर्शन गरेका थिए। झण्डामा लेखिएको थियो—‘द जोय अफ माइ लाइफ’, अर्थात् ‘मेरो जीवनको खुसी’।

विश्वकपदेखि इतिहाससम्म

मेसीले २०२२ को विश्वकपमा अर्जेन्टिनालाई उपाधि दिलाउँदै ३६ वर्षपछि देशलाई विश्वकप जिताएका थिए। त्यससँगै उनी अर्जेन्टिनाका महान् खेलाडी डिएगो म्याराडोनाको उत्तराधिकारीका रूपमा अझ मजबुत रूपमा स्थापित भए।

उनको अन्तर्राष्ट्रिय यात्रामा अर्जेन्टिनाले एकपटक विश्वकप जितेको छ भने २०१४ र २०२६ मा उपविजेता बनेको छ। त्यस्तै, २०२१ र २०२४ मा कोपा अमेरिका उपाधि जितेको छ।

यी उपाधिभन्दा पनि ठूलो कुरा—मेसीले अर्जेन्टिनाका करोडौँ समर्थकलाई जित्न, हार्न, र फेरि उठ्न सिकाए।

अब अर्जेन्टिनाको राष्ट्रिय जर्सीमा १० नम्बरमा मेसी देखिने छैनन्। मैदानमा उनको बायाँ खुट्टाबाट निस्कने जादु, गोलपछि फैलिने मुस्कान र समर्थकतर्फ उठ्ने हात अब सम्झनामा सीमित हुनेछन्।

मेसी हाल अमेरिकी क्लब इन्टर मियामीसँग २०२८ सम्मको सम्झौतामा छन्। यद्यपि उनका पिता जर्ज मेसीको दुई महिनाअघि निधन भएपछि उनले व्यावसायिक फुटबलबाट पनि अपेक्षाभन्दा चाँडै बिदा लिन सक्ने संकेत गरेका छन्।

तर, अन्तर्राष्ट्रिय फुटबलबाट उनको बिदाइसँगै एउटा युग भने समाप्त भएको छ।

अर्जेन्टिनाका लागि मेसी अब केवल खेलाडी रहेनन्—उनी एउटा भावना, एउटा इतिहास र एउटा पुस्ताको फुटबल स्मृति बनेका छन्।